Break

Lettersmid neemt een breek. Ik ga eens diep nadenken over wat ik nou precies wil met dit blog. Schrijven gaat niet vanzelf en dat hoeft ook niet maar de laatste tijd gaat het wat reumatisch. Met een hoop gekraak, gepiep en het voelt allemaal behoorlijk stijf en stram.

De zinnen willen niet zo goed lopen en dat is iets anders dan het hoofd want dat loopt over. Niks geen narigheid maar gewoon weinig schrijfbare momenten. Het past ook niet meer zo bij me, dat Lettersmid gebeuren. 

Soms groeit een mens uit zijn zelfgebreide jasje. De vraag rijst of je dan een nieuwe jas moet breien, of aanschaffen en juist dat weet ik niet. Het zou heel goed kunnen dat ik het zo laat en tijdelijk in een jurkje zonder jas blijf lopen. Het is zomer, dus alles is mogelijk. De site verdwijnt ook niet zomaar, daarvoor heb ik er teveel ziel en zaligheid in gestoken. 

Het wordt in elk geval een letterloze zomer voor Lettersmid. Wie weet vind ik in de herfst ergens anders de zin weer terug. In stilte worden immers de mooiste ideeën geboren en vond ik eerder een mooie groei.

Dank voor uw lezen en reacties tot nog toe. Het was en is me veel waard.

Advertenties

Lettersmid

Een drukker ben ik niet en toch houd ik van letters zetten. Dat wil zeggen in de goede volgorde of juist lekker door elkaar gehusseld. 

Ik houd vooral van woorden bouwen die eigenlijk niet bestaan en toch te mooi zijn om ze niet te gebruiken. 

Beugelschroefgatpennetje bijvoorbeeld. Bestaat het? Geen idee maar ik weet dat ik het een jaar lang heb aangedraaid tijdens het beugelfeest van mijn puber.

Gisteravond, na het schrijven van mijn ontwikkelingsstukje, schoot me ineens een ander woord te binnen. Het was een samengesteld woord, of althans een door mij samengesteld woord en ten behoeve van iemand anders.

Deze week kreeg ik een verzoekje van iemand om een passend woord voor een pakket professionele activiteiten te verzinnen. Diegene combineerde verschillende werkvormen binnen organisatieveranderingstechnieken (kijk, dat is er ook weer eentje), deed iets met het leggen van verbindingen en was doende met het faciliteren van groei. Enthousiast reageerde ik met een briljante vondst en helaas….. er kwam geen respons. Maar dan ook echt helemaal niet. 

Eerst vond ik het jammer. Want ik had er tijd aan besteed, ik had iets bedacht, netjes geantwoord en vervolgens bleef elke reactie uit. Een lichte teleurstelling maakte zich van mij meester. Vervolgens werd ik boos. 

“Vraag dan gewoon geen hulp, zoek het uit en vooral de vinkentandjes,” brieste mijn gekwetste zieltje.  

Gisteravond schoot dat zelfbedachte woord dus ineens door mijn hoofd en het moment dat erop volgde begreep ik exact waarom de ander niet had gereageerd op mijn woord. 

De persoon in kwestie had nooit en te nimmer op dat woord kúnnen reageren want het is diens woord helemaal niet: het is van mij.  Het voegt, het past –nee hoort- bij mij, zit me als gegoten en het zou gewoon raar zijn geweest wanneer de ander hier positief op zou hebben gereageerd.

In feite ben ik diegene dankbaar voor het uitgebleven antwoord.  In stilte geniet ik van mijn zelfgebakken woord, dat me nog heel veel plezier, creativiteit en groei zal brengen. Het heeft inmiddels ook een domein.nl 

Wat het woord is? Dat laat ik graag nog even het midden. Wat in het vast zit verzuurt niet en immers, een goeie stoof moet flink dóórsudderen wil het uiteindelijk een succes worden.