Archief van
Tag: ordenen

Stilte

Stilte

Wanneer ik de WordPress reader open, schrik ik. Een veelvoud aan blogberichten grijnst me tegemoet, lijken  mij te willen toeschreeuwen dat ik tekortschiet, met slechts af en toe een blogpost, eens  per maand, hooguit. 
Natuurlijk is dat niet zo. Een blogpost op een ei-pet kan niet schreeuwen. Maar gevoel en verstand zijn verschillende zaken en die hebben soms de gewoonte een foute  verkering te kweken en op die manier hand in hand door mijn hoofd te scharrelen. Verder heb ik gewoon geen stof, dat zal het zijn en zonder stof kun je geen rok of jurk in elkaar zetten en dus ook geen verhaal. Toch klopt dat niet helemaal want er bevindt zich stof genoeg, in mijn bovenkamer, in het betonpaleis, in overvloed, alleen voel ik geen enkele behoefte om erover te schrijven. 
Wil ik niet meer delen? Dat zou zomaar eens kunnen, getuige de ellende die ik meer dan eens over mijn beeldscherm krijg uitgespoeld waarvan het stille verdriet in mijn botten kruipt. Anderszijds kan ik ook diep worden geraakt door posts over zondondergangen, gele vaasjes en rode fietsen. Het delen kan het dus niet zijn. Gedeeld wordt alles immers beter. 
Of ik wel een echte schrijver ben, vraagt mijn gekwetst schrijversego-zonder-stof, enigzins bedroefd maar met een valse glimlach op het smoel. Want echte schrijvers schrijven staand, liggend, op de fiets,  in gedachten, in hun slaap en op het toilet. Neurotisch, tijd tekort, angstig om gedachten te verliezen voor zij opgeschreven zijn. In schriftjes, boekjes, op blaadjes uitgescheurd, gelijnd of wit, met of zonder kriebelige woordjes, sierlijke letters.  Een brein dat eeuwig werkt en zinnen voortduwt, tot ze klaar zijn om te worden uitgespuugd of uitgeschreven. 
Echt, ik weet het eerlijk wis en waarachtig niet. De stilte in mijn hoofd is oorverdovend, behalve het gedeelte waar de sprookjes een besloten voorstelling spelen.