Graad

Deze week heb ik het antwoord op mijn opleidingshongervraagstuk gekregen. Ik loop namelijk al een tijdje rond met het idee dat ik graag een HBO opleiding wil gaan doen alleen weet ik niet in welke concrete richting dat zou moeten zijn.

Ik heb enkele opleidingen bekeken in de trant van psychologie, functioneel beheer, organisatiekunde maar telkens struikel ik over het complete pakket. Elke keer ontdek ik dat slechts enkele modules van zo’n opleiding me bijzonder aanspreken en andere zaken juist helemaal niet (maar dan ook echt helemáál niet).

Deze week ontving ik een bijzonder mailtje. Het maakte deel uit van een serie van ideeën en suggesties om enkele zaken in mijn leven heerlijk te versimpelen (Thanks Percy Tienhooven!) In een van deze mails zat een prachtig cadeau namelijk het antwoord op mijn opleidingsvraag. Het bijzondere hieraan was dat het antwoord precies luidde zoals ik zelf van binnen al lang wist maar waarvan het zo fijn is dat het door iemand anders werd bevestigd. Je groeit in je leven door bij te leren in wat jij denkt dat van belang is.

Het antwoord is zo heerlijk simpel, dat ik op mijn verkansie adres zit te glimmen achter mijn geleende laptop van Junior. Stoppen met zoeken, ik heb mijn opleiding gevonden. Beter nog ik ga mijn eigen opleiding uitvinden. Het mooie is: ik hoef me nergens in te schrijven of in te stromen, ik hoef geen subsidie in de vorm van studiefinanciering aan te vragen en ik hoef niet op kamers. Ik kan gewoon verder gaan waar ik ben gebleven in mijn eindeloze, niet te stuiten leeshonger naar goede boeken over alles wat ík van belang vind in mijn leven.

Het eerste boek waar ik me van harte instort is het boek “Sterker voelen op het werk,” van Eveline Baar. Het is een boek dat niet zozeer inzicht geeft in hoogsensitiviteit op de werkvloer en de valkuilen die hierin kunnen ontstaan maar het boek brengt tevens een dynamiek met zich mee dat me aanspreekt. Het stelt me in staat om precies datgene op te pikken, wat voor mij van toegevoegde waarde is. Met andere woorden: ik leer wat voor mij belangrijk is. Daarnaast vind ik het een heel prettig gegeven dat in dit boek de positieve zijde van hoog sensitief zijn wordt belicht en welke talenten en kwaliteiten hieraan zijn verbonden. Een dikke plus.

Van inzicht naar uitzicht. Op naar…. Precies. Op naar van alles wat ik maar wil zijn.

Advertenties

Kennis

“Ik ken dit systeem al hoor,” roept mijn woensdagmiddagleerling vrolijk. “Tot vorige week werkte ik nog met Ezis.”

Een beetje weemoedig kijk ik haar aan. Tot vorig jaar deden wij dat in ons Noordse ziekenhuis ook. Inmiddels heet het HiX en hebben we er tientallen schermpjes bijgekregen. Tegelijkertijd zijn alle symbooltjes die we vorig jaar zo vreemd vonden, toch een beetje vertrouwd geworden. We zijn geland en dat is maar goed ook want in november gaat de boel nog verder op zijn kop met het echte ee-pee-dee in dossiervorm. Per maand zijn er verschillende projectdagen en iedere week wordt er flink vergaderd. Op weg naar volledige digitalitijd, dat wil zeggen alle beschikbare informatie zichtbaar (en leesbaar!) dus… meer tijd voor de patiënt.

Stap voor stap neem ik de agenda-instructie met mijn leerling door. In eerste instantie giet ik het nog in de standaard vorm, totdat blijkt dat er inderdaad niet zo heel veel in het systeem is veranderd en ik als leerling-applicatiebeheerder op mijn beurt trucjes van mijn leerling kan opsteken.

Ze is enthousiast over het plansysteem dat voor haar nog verassingen blijkt te hebben en mijn instructiemiddag vliegt om. Een dag of wat later komt ze weer bij mij voor documentinstructie. Samen gaan we er weer voor zitten en blijken we elkaar opnieuw te kunnen verrassen met het toepassen van sneltoetscombinaties, autocorrectie, tekstblokken en favorieten. Deze ochtend vliegt ook om.

Leren is geen eenrichtingsverkeer. Leren is als een rotonde, met verschilllende (aanrijd)routes, waar iedereen zijn kennis meebrengt, deelt, en wanneer zijn of haar weg is afgelegd, weer afslaat.
Op weg naar nieuwe kennis.