Archief van
Tag: laptop

Nieuwig

Nieuwig

Draadloos zit ik aan de keukentafel te tikken. Dat is bijzonder want mijn oude laptop van 8 jaar was zuurstofafhankelijk geworden; zonder batterij kon ze niet leven. Dus zat ik eeuwig aan het stopcontact gezekerd, tegen plotselinge uitval. Aangezien onze junior gisteren een nieuwe laptop heeft gekocht, mocht ik zijn oude laptop –die overigens nog prima werkt- gaan gebruiken.
Mijn oude laptop, ik vind het wat lastig afscheid van haar te nemen. In 2010 kreeg ik haar als onverwacht cadeau van lief, in verband met de schrijfopleiding die ik destijds volgde. Met de laptop waren de opdrachten eenvoudig te maken en ook op te slaan. De laptop betekende ook het begin van mijn eigen schrijfkamer. Eerst nog via Trouw schrijf!, gevolgd door een ruimte op Google blogspot en nog wat later bouwde ik mijn eigen letterkamertje, compleet met een domeinnaampunt nl en werkende e-mail. Mijn laptop maakte me digitaal volwassen.
Tot een jaartje geleden ging het samenwerken nog prima. Mijn Dell kreeg een harttransplantatie, met een Samsung SSD-kaart, ik kreeg haar aan de praat met Windows 10 en verbazingwekkend kon haar kleine hartje dat nog trekken ook. Tot de updates haar parten gingen spelen. Ineens bleef ze maar wat hangen in updates en had dagenlange ruzie met Big Brother Norton. Een column plaatsen betekende een avond hard werken, vergezeld van lelijke woorden roepen. Tikken, internet opstarten, duimen dat er geen updates waren, vervolgens de website laden, blokje voor blokje, dan het stukje uploaden en duimen.
Een paar weken geleden ratelde de boel een beetje vast. De ventilator onder het toetsenbord brulde, teneinde de harde schijf nog wat te koelen. De harde schijf hield stand, de laptop zelf moest echter bakzeil halen. Gestrand op weer een update.
Met de gewezen laptop van onze Junior is ook mijn digitale leven weer opgestart; met groots gemak surf ik over sites die voorheen een eeuwigheid leken te duren eer ze waren geladen. Wanneer ik een column wil posten sta ik versteld: na een stief kwartiertje heb ik mijn stukje getikt, opgeslagen en in de website verwerkt. Zonder foutmeldingen, updates en vervelende hangmomenten. Ik weet niet wat ik meemaak; ik houd tijd over.
Lief heeft mijn oude laptop inmiddels geconfisqueerd; hij heeft er plannen mee. Eerlijk gezegd vind ik dat wel prettig. Lief gaat mijn beginnersschrijverstoetsenbordlaptopje niet zomaar rücksichtslos weggooien; hij gaat haar hergebruiken. Met een stabieler, passend besturingssysteem. Ze verdient ook echt een derde kans.
Tot ze echt, echt, echt niet meer kan.

Simpel

Simpel

Een beetje verbaasd tuur ik naar mijn beeldscherm. Tot voor kort duurde een blogbericht plaatsen een eeuwigheid maar sinds een paar dagen is dat gereduceerd tot slechts enkele ogenblikken. Mijn bloeddruk weet niet wat ze meemaakt.
Plots verschijnt er een blokje in beeld: er is elektronische post. Mijn Google profielfoto grijnst me tegemoet; blijkbaar is er een Googlemail binnengekomen. Terwijl mijn Microsoft mail ook nog openstaat. Verbaasd ontdek ik, dat het allemaal in één menu wordt ondersteund, er komen er verschillende bloedlijnen tezamen in hetzelfde apparaat.
Waar Apple en Android op de telefoon en tablet nog een ware strijd voeren, gaat het er op mijn laptop heel gemoedelijk aan toe. Mijn Microsoft toepassingen staan gesorteerd en gebroederlijk gezellig naast elkaar, in mijn winkelmandje. Pardon, in mijn store.
Zelfs mijn foto’s kan ik via een appje hup, zo op de laptop laden. Niks syncen via ingewikkelde toepassingen in I-Cloud, ik klik op een icoontje en mijn bejaarde laptop kan het ook. Blijkbaar heeft ze ook een wolkje en ik vind het tot nog toe erg fijn allemaal.
Mijn laptop uit de zero’s heeft een hersentransplantatie ondergaan. Plus een harttransplantatie. Zulks is tegenwoordig mogelijk en niet eens heel kostbaar. Je hebt er in elk geval geen nieuw apparaat voor.
Het oude hart was versleten en gaf flink wat kloppingen bij het opzoeken van internetpagina’s of bestanden. Regelmatig viel het beeldscherm uit en moest ik haar met wat schietgebedjes bijbrengen. De geest van mijn oude laptop had Alzheimer ontwikkeld; vaak wist ze niet waar ik het over had wanneer ik een commando intikte. Met haar nieuwe SSD schijf is ze bijna intuïtief geworden en weet ze bijna eerder dan ik wat ik wil doen. Erg prettig.
Het betekent dat ik vooralsnog fluitend achter het toetsenbord zit. Schrijven is weer een feestje geworden en als toegift kreeg ik door middel van rode golfjes onder mijn woordjes zojuist het idee, dat de spellingscontrole weer werkt.
Soms is het leven zó heerlijk simpel.