Archief van
Tag: kano

Kaneau

Kaneau

Voorzichtig, iets té, stap ik in mijn kano, die me verwijtend ligt af te wachten. Nijdig ga ik zitten, stram en stijvig. Verdikkeme, zo had ik het me niet voorgesteld maar eigen schuld, ik ben te lang weggebleven en daar betaal ik nu een prijs voor. Op naar de karpers, ik zet af, kukel bijna om en van schrik wiebel ik de rest van de sloot wankel heen en weer. Verderop in de sloot razen twee motorbootjes om elkaar heen…

Lees Meer Lees Meer

Koers

Koers

Soms is alle drukte me teveel. Dan draait mijn interne antenne overuren en vang ik alle prikkels op die je maar kunt bedenken. Gesprekken vanaf een willekeurig terras, sfeerimpressies wanneer ik ergens op visite ben of geroezemoes in het theater. Je kunt het zo gek niet bedenken of het komt allemaal binnen in mijn hoofd, zónder filter want die is stuk. En flink ook. Terug naar de basis. Naar mij. Mijn gezin. De dingen doen die ik leuk vind. Naar…

Lees Meer Lees Meer

Kano

Kano

“Ga je nog varen?”, vraagt mijn zoon. Het is woensdagavond, kanoavond. Afgelopen zaterdag heeft mijn kind veertien kilometers gekanood, zeg maar gebikkeld, in Waterland. Veertien keiharde kilometers gevuld met tegenwind, inclusief flinke zijwaarste windstoten op en rond het Noord-Hollands kanaal, dat leek te zijn veranderd in een onbestuurbaar golfslagbad. Klappertandend van de kou en van de zenuwen moest ik toegeven, dat mijn zoon meer ballen heeft dan ik tijdens de barre tocht. Zeker driemaal heb ik hem bijna zien verzuipen….

Lees Meer Lees Meer