Tagarchief: groei

Break

Lettersmid neemt een breek. Ik ga eens diep nadenken over wat ik nou precies wil met dit blog. Schrijven gaat niet vanzelf en dat hoeft ook niet maar de laatste tijd gaat het wat reumatisch. Met een hoop gekraak, gepiep en het voelt allemaal behoorlijk stijf en stram.

De zinnen willen niet zo goed lopen en dat is iets anders dan het hoofd want dat loopt over. Niks geen narigheid maar gewoon weinig schrijfbare momenten. Het past ook niet meer zo bij me, dat Lettersmid gebeuren. 

Soms groeit een mens uit zijn zelfgebreide jasje. De vraag rijst of je dan een nieuwe jas moet breien, of aanschaffen en juist dat weet ik niet. Het zou heel goed kunnen dat ik het zo laat en tijdelijk in een jurkje zonder jas blijf lopen. Het is zomer, dus alles is mogelijk. De site verdwijnt ook niet zomaar, daarvoor heb ik er teveel ziel en zaligheid in gestoken. 

Het wordt in elk geval een letterloze zomer voor Lettersmid. Wie weet vind ik in de herfst ergens anders de zin weer terug. In stilte worden immers de mooiste ideeën geboren en vond ik eerder een mooie groei.

Dank voor uw lezen en reacties tot nog toe. Het was en is me veel waard.

Wie ontwikkelt, heeft de toekomst

Momenteel lees ik “De kunst van het falen,” door Arjan van Dam. Terecht leesvoer want diep van binnen huist in mij namelijk een flinke faalhaas die bibbert en stuitert wanneer er een examen, toets, of ander iets met onbekende afloop moet worden afgelegd. Met of zonder diploma.

Een certificaat doet me watertanden en accreditaties zijn de bom. Onzin. Met hoofdletter. Ik weet het ook wel. Maar gevoel zegt iets anders dus dondert en bliksemt het alweer een tijdje in de bovenkamer. Toch gebeurt er iets geks want vanaf het eerste hoofdstuk van het boek word ik meegezogen in een werkelijkheid die ik begrijp. Sterker nog: ik begrijp het niet alleen, ik voel het ook. De moed schiet zó vanuit mijn schoenen mijn lijf in, tintelt naar mijn kruin en maakt mijn hoofd wakker. Helder zelfs.

Leren schijn je –volgens het boek- vanuit twee visies te kunnen doen. Je kunt leren vanuit de prestatiegerichte visie, dat wil zeggen gericht op succes, liefst op de korte termijn en met liefst minimale inspanning. Daarbij ga je uit van de entiteit, dat wil zeggen van aangeboren intelligentie die niet meer vergroot kan worden.
Een andere visie op leren heet het ontwikkelingsgerichte leren, dat meer is gericht op continu groei, verandering, verbetering en ontwikkeling. Bij ontwikkelingsgericht leren is falen, dat wil zeggen het maken van fouten, niet alleen toegestaan, meer nog: het is hard nodig. Zonder fouten is er geen verbetering en dus is er geen leerproces.

Mijn interne faalhaas juicht. Eindelijk mag ze er zijn, met alle kennis en wijsheid die ze in zich heeft. Ik lees en leer me suf en voor het eerst interesseert het me geen mallemeter of aan dit boek een diploma of certificaat is vastgeniet. Mijn ogen glimmen wanneer ze over de bladzijden vliegen. Dit is mijn thuisplaat. Homerun, niks drie uit.