Archief van
Tag: denken

Lettersmid

Lettersmid

Een drukker ben ik niet en toch houd ik van letters zetten. Dat wil zeggen in de goede volgorde of juist lekker door elkaar gehusseld. 
Ik houd vooral van woorden bouwen die eigenlijk niet bestaan en toch te mooi zijn om ze niet te gebruiken. 
Beugelschroefgatpennetje bijvoorbeeld. Bestaat het? Geen idee maar ik weet dat ik het een jaar lang heb aangedraaid tijdens het beugelfeest van mijn puber.
Gisteravond, na het schrijven van mijn ontwikkelingsstukje, schoot me ineens een ander woord te binnen. Het was een samengesteld woord, of althans een door mij samengesteld woord en ten behoeve van iemand anders.
Deze week kreeg ik een verzoekje van iemand om een passend woord voor een pakket professionele activiteiten te verzinnen. Diegene combineerde verschillende werkvormen binnen organisatieveranderingstechnieken (kijk, dat is er ook weer eentje), deed iets met het leggen van verbindingen en was doende met het faciliteren van groei. Enthousiast reageerde ik met een briljante vondst en helaas….. er kwam geen respons. Maar dan ook echt helemaal niet. 
Eerst vond ik het jammer. Want ik had er tijd aan besteed, ik had iets bedacht, netjes geantwoord en vervolgens bleef elke reactie uit. Een lichte teleurstelling maakte zich van mij meester. Vervolgens werd ik boos. 
“Vraag dan gewoon geen hulp, zoek het uit en vooral de vinkentandjes,” brieste mijn gekwetste zieltje.  
Gisteravond schoot dat zelfbedachte woord dus ineens door mijn hoofd en het moment dat erop volgde begreep ik exact waarom de ander niet had gereageerd op mijn woord. 
De persoon in kwestie had nooit en te nimmer op dat woord kúnnen reageren want het is diens woord helemaal niet: het is van mij.  Het voegt, het past –nee hoort- bij mij, zit me als gegoten en het zou gewoon raar zijn geweest wanneer de ander hier positief op zou hebben gereageerd.
In feite ben ik diegene dankbaar voor het uitgebleven antwoord.  In stilte geniet ik van mijn zelfgebakken woord, dat me nog heel veel plezier, creativiteit en groei zal brengen. Het heeft inmiddels ook een domein.nl 
Wat het woord is? Dat laat ik graag nog even het midden. Wat in het vast zit verzuurt niet en immers, een goeie stoof moet flink dóórsudderen wil het uiteindelijk een succes worden.

"Je kunt je aan van alles en nog wat ergeren..

"Je kunt je aan van alles en nog wat ergeren..

….. maar je bent het niet verplicht.”
Ik vind deze zin om meerdere redenen heel erg leuk. Want ik erger me regelmatig en wanneer ik echt een goeie dag (lees: bui) heb, kan ik de hele dag in mijn ergernissen blijven hangen. Zo zonde!
Mijn ergernissen: mensen die elkaar in het echte leven of digitaal van allerlei lelijks toewensen. Ook erger ik me aan de onuitputtelijke hoeveelheid meningen die ongevraagd over me worden uitgestort. Gelardeerd met beschouwingen, invullingen, en vervloekingen (voor)oordelen. Blegh! Zeg je niks, dan ben je een meeloper en roep je iets terug, dan ben je ongefundeerd of je krijgt een shitload aan bagger over je heen.
Wat ik bij de overpeinzing van mijn ergernissen meestal vergeet, is ik helemaal niet verplicht ben om me te ergeren. Ik hoef niet altijd actie te ondernemen of overal wat van te vinden. Ik kan er simpelweg voor kiezen om de ergernis er te laten zijn en ook weer te laten gaan. Dóórscrollen, wegwezen, uit mijn hoofd. Nu even niet.
Nee, ik ben niet kortzichtig en nee, ik ben geen watje, omdat ik niet toevallig altijd en overal mijn mening ergens over uitstort. Soms vind ik het onderwerp gewoon niet interessant en een andere keer zal het me aan mijn reet roesten boeien of de buitenwereld moet weten of ik ergens iets van vind.
Niet verplicht zijn om me te ergeren geeft rust. En tijd, die ik aan zinvolle en positieve gedachten kan besteden. Het zorgt ook, dat ik soms een stap terug zet en eerst goed nadenk, bij het reageren op een social mediapost. Vooral wanneer ik merk, dat ik onnodig lang blijf peinzen en treuzelen tijdens het opstellen van een reactie. Wil ik eigenlijk wel reageren? Waarop? Wil ik er überhaupt tijd aan besteden?
Wanneer ik merk, dat ik té lang treuzel, klik ik tegenwoordig weg hang op en bel mijn bank en scroll door.
Niet alle vragen verdienen mijn antwoord en niet alle ergernissen vereisen mijn aandacht.

Bron: Kikker, Max Velthuys
Bron: Kikker, Max Velthuys