Archief van
Tag: boek

Versie 2

Versie 2

De tweede, verbeterde versie van mijn boek is binnen. Tot mijn schrik ontdek ik nog wat foutjes die ik snel herstel. Wanneer ik hoofdstuk één herlees, begrijp ik zelf niet meer wat ik bedoelde dus dat hoofdstuk gaat samen met hoofdstuk twee op de schop.
Het is net als met de keuken destijds, tijdens de bewuste verbouwing. Toen al zei de keukenboer tegen mij dat ik het uit elkaar moest halen. Dat is met het boek dus idem dito met een sterretje. Sommige delen zijn te compact; verdienen een ruimere vermelding en dus haal ik de zaken uit elkaar, schrap en schrijf opnieuw. Ik hernummer de hoofdstukken en daarna controleer ik de punten en de komma’s.
Mijn volgende breinbreekpunt is het feestje, de tewaterlating van het boek. Hoe doe ik zoiets? Hoe pak ik dat aan met mijn eigen boek, mijn letterkind, mijn schriftelijk eerstgeborene waarvan ik het diep in mijn hart lastig vind haar los te laten in de wereld? Wanneer ik erover nadenk, word ik een beetje misselijk. Zit er überhaupt iemand op mijn schrijfsels en mijn verhaal van enkele jaren geleden te wachten? Is het onderwerp nog actueel? En: wil ik wel op de voorgrond treden? Als geboren muurbloem vind ik het zo heerlijk toeven op de achtergrond, ver van licht en schijnwerpers. In de schemering komt mijn donkere kant namelijk beter uit.
Wat als? En hoe? En als? En als…. ik nou gewoon een feestje bij mij thuis houd? Op mijn eigen vloer? De vloer van het boek? Is dat raar? Ik houd van mensen en inmiddels ook heel erg van mijn vloer. Kan het gewoon een feestje worden met mensen, die bij mij over de vloer komen, om over mijn vloer te praten? Is het een mogelijkheid? Of zal ik er een klein besloten feestje van maken in de leukste boekwinkel uit mijn eigen Amsterdamse Noord? Waarna ik – hiephoi – ook in de Noordse boekenkast mag staan?
Het zijn levensvragen, deze tijd. Langzaamaan ontstaan de voorzichtige contouren van het feestje.

Logeren

Logeren

Vorig jaar in de zomer riep ik, dat ik zou stoppen met mijn alter ego en website Lettersmid. Ik had een chronisch tekort aan inspiratie en tegelijkertijd had ik last van een hardnekkig aanwezig writersblock. Ik had het woord stoppen amper uitgesproken of er ontstond ruimte in mijn hoofd. De blogs vlogen als warme broodjes uit mijn kokend schrijversbrein. Lettersmid is gebleven.
Zo ging het nu ook. Amper 24 uur nadat ik had bedacht en besloten om mijn vloerenboek nog wat uit te stellen en op de plank te laten liggen, kwam er een fijne receptuur op in mijn hoofd op dat erom vroeg, opgeschreven te worden. Begeleid door wat werken van Mozart (de held van mijn moeder, het is vandaag vijf jaar geleden dat ze overleed) vloog de ene na de andere pagina zómaar vlot en vloeiend op papier, gisteravond én vanmorgen. Vers van de pers en met een beetje hulp vanuit het hiernamaals, al kan dat natuurlijk niet. Laat mij er echter in geloven, dan kan ik meer en wordt alles mogelijk.
Natuurlijk had ik mijn letterkind nog wat kunnen laten uitslapen op zijn plank, hem nog wat meer laten rijpen. Mijn gevoel zegt echter dat de tijd is aangebroken om hem los te laten. Mijn eerste kind rijdt tegenwoordig auto en tot nog toe is het goed gegaan; het is tijd om ook het andere kind zijn plek in de wereld te gaan geven.
Letterkind is uitgevlogen, via de mail logeert hij de komende tijd bij proeflezers.
Wat mij rest is afwachten, of hij in de smaak valt en hoe hij zich gedraagt. Hopelijk heb ik hem een beetje netjes opgevoed.