18. Over de vloer: Titanen (2011) 

Nog voor zevenen is het en er klinkt een schraperig geluid vanuit het woonhuis van de buren, direct gevolgd door het zeikerige toontje van een accuboormachine. Nog wat verkreukt stap ik uit mijn bed. Verder slapen is geen optie. Wanneer ik door het slaapkamerraam naar buiten gluur, zie ik een enorme vrachtwagen de straat inrijden, opgeladen met ijzeren buizen. Ernaast staat een heimachientje verdekt opgesteld, met een aggregaat. Nou ja een aggregaat, het gigantische ding heeft meer weg van een schaftkeet.

Gelukkig ben ik niet de enige die rimpelig en versuft uit de nacht tevoorschijn is gekomen. Naast de vrachtwagen staan twee mannen. De een straalt ervaring uit en niet alleen in heiwerk. De tweede man is aanmerkelijk jonger en staat met een wijdopen mond, een beetje hangend aan de vrachtwagen. Hij ziet eruit alsof hij niet zeker weet, of hij voor het goede vak heeft gekozen. Stiekem hoop ik op een andere heiman, over twee weken.

Gisteren hebben we vanaf theetijd tot middernacht keihard gewerkt om de schuur operationeel te krijgen, dat wil zeggen dat er kan worden gekookt en kan worden geleefd. Het had wat voeten in de aarde, per slot van rekening was de schuur al die tijd een werkplaats geweest en probeer daar maar eens een woonruimte van te creëren in luttele uurtjes. Toch is het gelukt. Gisteravond hebben we de schuur feestelijk ingewijd als woonruimte. Met een drankje, een hapje en wat kaarsjes.

De woonkamers in het huis zijn leeggemaakt. Ook die titanenklus is gisteren geklaard. Terwijl ik dit stukje schrijf, op de nog warme bedhelft van lief, moet ik plotseling niezen. De woonkamerruïne beneden niest dapper terug. Ik schrik er van, jemig wat klinkt het hol. De honden kunnen niet meer illegaal rondsnuffelen, ze zijn namelijk traceerbaar met een alternatieve GPS in de vorm van doorklinkende nageltjes op de vloer.

Zolang die er nog ligt, want morgen gaat echt alles behalve de ramen eruit. D-Day in het klein: zes volwassenen, vier half- volwassenen komen korte metten maken met onze woonkamer en die van mijn moeder.

Terwijl ik halfwakker naar beneden strompel, rijdt de heimachine de steeg in, richting de voordeur van de buurtjes.
In stilte sla ik een kruisje.

Advertenties

One thought on “18. Over de vloer: Titanen (2011) 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s