“Ik sta stil…..

….. en dat is een hele vooruitgang.”

Een tijd geleden hobbelde ik maar door, voortdurend achter mezelf aan of wat daar van over was want eigenlijk was ik mijn ik een beetje kwijtgeraakt in alle zorg drukte, onderweg. Van de zorg voor de ene moeder was ik direct overgegaan in de zorg voor de andere moeder. Dat laatste was lastig want ik zorgde voor iemand wiens persoonlijkheid sterk veranderde door de ziekte #Alzheimer. Ik nam afscheid van een levende persoon. Het voelde ook als rouw.

De zorg ging door. Zorgen dat alles veilig was, dat ze geen brand kon veroorzaken. De was doen, zorgen dat er schone kleren waren. De administratie doen, om te zorgen dat de huur op tijd werd betaald en dat ze een dak boven haar hoofd had. Zorgen dat er voldoende te eten was, en zorgen dat wat er was, niet bedorven raakte. Het geeft namelijk een nare lucht, wanneer je na drie weken een stuk banaan (of iets wat erop lijkt) in een van de keukenlades vindt.

Mijn gedachten draaiden overuren. In februari verhuisde #missAlzheimer naar een veilige plek, ver bij ons vandaan. Vrij plotseling overleed ze niet veel later. Tot mijn verbazing bleef het grote verdriet uit. Er kwam niets. Maar ook geen rust. Nog steeds dwaalden mijn gedachten af. Had ik het wel goed gedaan, niets nagelaten?

Pas enkele maanden later, toen ik ergens in een C & A (of all places) een T-shirt tegenkwam met daarop een afbeelding van een uiltje, brak ik. In honderd stukjes. Niet plezierig in een (grote) winkel maar het gaf lucht. Langzaamaan kreeg het overlijden van #missAlzheimer een plekje en was het goed, zo.

De tijd die ik overhield doordat ik niet meer hoefde te zorgen, stopte ik in mezelf. Ik ging weer lezen en kreeg een kans om deel te nemen aan een leer- coachingstraject waarin ik veel over mezelf mocht leren en als bonus afscheid mocht nemen van oud zeer.

De belangrijkste les voor mij in dit traject was te ontdekken dat in een periode waarin ik leek stil te staan, ik juist zo ontzettend veel leerde en dichter bij mezelf kwam te staan. Het gaf inzicht in mezelf en in mijn toekomst. Ik beschouw het dan ook als een welkome verrijking. Voor mij is stilstand daardoor vooruitgang.

Hoe sta jij tegenover stilstand? Wat doet stilstand met jou?

Fijne donderdag,

Odette

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s