Over de vloer: 3. Meten is weten

De regen tikt tegen de ruiten, het blijft maar stromen. Het lijkt telepathisch; de regen gedraagt zich precies zoals ik me voel; neerwaarts verdrietig.

Nog niet zo lang geleden heb ik ontdekt, dat nu ook de voorgevel van ons huis scheef is gegleden. Ze lijkt uit te buiken. Hoewel ik zulks na een gezellig diner met familie of vrienden heerlijk vind, houd ik er niet van als mijn huis aan zulke feestjes meedoet.

Binnenkort komen ze inmeten, de vakmannen van het geotechnisch bureau. Ofwel, de offerte van tweeduizend euro, ex, komt tot leven. We zullen niet meer onwetend zijn en kennis krijgen van verzakking. Misschien moet de boel wel gestut of wordt het huis onbewoonbaar verklaard, moeten we het pand verlaten. We blijven hopen op een wonder waardoor het huis weer recht gaat staan en de meetmannen ons kunnen geruststellen dat het huis nog wel honderdvijftig jaar mee kan.

De stilte in huis wordt af en toe onderbroken door een luide “tik” of “tak” van opa’s schoolklok. Terwijl de regen blijft stromen neem ik een slokje van mijn kruidenthee, waarbij ik zachtjes een schietgebedje prevel. Hopend op goed nieuws.

De buffetkast in de huiskamer weet wel beter, zachtjes leunt ze achterover tegen de buitenmuur, terwijl ze haar deuren als vanzelf lijkt te sluiten.

(“Over de vloer”, juni 2010)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s