Au debut

Hoewel ik een grote mond heb, ben ik diep van binnen een lafbek. En een betweter. Ik loop over met goede raad en werkelijk overal heb ik verstand van. Het ergste is dat ik het niet alleen zeg maar er ook over schrijf.  

De zelfverzekerde kennisbank in mijn hoofd droogt echter volledig op wanneer het mechanische kind in beeld komt. Precies, het betreft Anders, onze Volvo 164. Wanneer ik in de buurt ben van het groene monster klap ik dicht, gaat de automatische antenne in mijn hoofd op scherp evenals mijn zintuigen. Toch gaat mijn hart sneller kloppen en ben ik ontroerd, wanneer de auto in mijn nabijheid verkeert. Tegenstrijdigheid ten top.
Eén draai aan de contactsleutel zorgt voor kortsluiting in mijn bovenkamer. Als de motor na wat gehaper en gestotter met luid geraas tot leven wordt gewekt en het klinkt zoals ik vind dat het hoort te klinken, dan pas daalt mijn bloeddruk en ontspannen mijn billen zich. Wanneer er echter ook maar een klein stottertje of sputtertje in het geratel ontbreekt of het geheel net iets anders klinkt dan volgens mij zou moeten, bereikt mijn hartslag ongekende hoogten.
Het mechanische kind is technisch gesproken niet mijn kopje thee. Hij heeft het niet zo op mij en dat gevoel is wederzijds. Het is een mooie jongen, daar niet van, maar hij heeft kuren en met name bij mij. Bij iedere startbeurt klinkt de motor weer net even anders dan de keer ervoor en dus vertrouw ik de auto niet. Wanneer ik gas geef bij het starten vliegen de vonken me om de oren. Backfires heet dat in vaktaal. Manlief heeft dat nooit en zegt dat het komt doordat de motor telkens weer wordt ingereden, zodat het rijgedrag na elke toerbeurt beter wordt. Met andere woorden: yours truly moet vaker achter het stuur en dat is nu juist wat ze niet wil.  
Als hooggevoelig typje met een automatische antenne voor gevaar en slechts een onsje zelfvertrouwen in mijn niet-geoliede systeem, kruip ik liever achter het stuur van mijn eigen Fransien. Zij heeft ook kuren maar die ken ik uit mijn hoofd en dus ben ik er op voorbereid. Ik weet dat de automatische deurvergrendeling niet werkt en dus ga ik geduldig alle deuren af om deze handmatig af te sluiten.  Met een sleutel, zoals in 1972. Motorisch gezien passen we prima bij elkaar want wanneer ik met mijn grote teen zachtjes over het gaspedaal aai, versnelt Fransien als vanzelf. Met een simpele beweging van mijn pink kan ik haar in het kleinste parkeerplekje indraaien. Deze band is innig en dat heb ik nog niet met Anders. Het moet nog even wennen.  
Binnenkort  moet ik er echter aan geloven. We gaan op weg en niet zo’n beetje ook. Een kleine duizend kilometer hebben we met  Anders af te leggen en Lief doet dat liever niet alleen. Dus doe ik braaf elke dag een schietgebedje, aai over de motorkap van Anders en geef zijn kont een kushandje. Aan Lief zal het niet liggen; zijn ziel en zaligheid liggen in de auto verankerd, tezamen met een megaportie geduld en vakmanschap. 
Liefdevol heeft hij onlangs een nieuwe nokkenas onder de buik van Anders gemonteerd. Daarna moest de motor 1000 kilometers lang worden ingereden, waarna de kop er weer af moest om de motor opnieuw af te stellen. Vorig weekend beleefden we de Symfonica del Kleppolini’s. Nog nooit heeft de motor zo soepel gesnord, dat moest zelfs ik toegeven. En zoals alle klepjes keurig op en neer gingen zoals het hoort, daarvan ging ook mijn hartje sneller kloppen. 

 

 

Daarna heeft Anders nog nieuwe veren en versterkte schokbreker onder zijn dèrriere gekregen, zodat hij als een aerodynamische jonge speer op de weg ligt. Voor onze puber ook heel prettig aangezien hij niet meer wordt gelanceerd wanneer we een bochtje maken.
Al met al dus heel fijn, prettig en uitermate veilig.

 

Voor (rechts achter)
na (links achter)

 

De vuurdoop hebben we al gehad, tijdens een toertocht met mede Volvofielen, dit weekend. Een prachtige rit door het Brabantse land. Af en toe veerde ik wat op wanneer ik iets verdachts meende te horen. Flauwekul, er was niets, helemaal niets wat het snorren van de motor van Anders verstoorde. Ja toch. Een ding.
Mijn eeuwige gepieker  erover. En route!

 

 

Advertenties

6 Reacties op “Au debut

  1. Veel plezier met Anders! Geniet van jullie vakantie.

  2. Als je echt vriendschap sluit met Anders, leer je hem vast net zo goed kennen en vertrouwen als Francien. Veel plezier!

  3. Weer een mooi geschreven stuk! Dit keer over Anders. Begrijp dat jullie weer op vakantie gaan. Een fijne tijd en gezond weer terug (met Anders)

  4. Welke auto wil dat niet, aanbeden worden in een verhaal. Komt vast goed zo. Fijne vakantie allemaal! JustHennie.

  5. Ik had Anders over het hoofd gezien. Is ie natuurlijk niet blij mee. Een echt Odette-verhaal. Humor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s