Twintig

Twintig jaar geleden stapte ik met mijn moeder door de stromende regen, op weg naar ons huis, dat nog drastisch in de steigers stond in verband met #verbouwing1.  We kwamen vanaf het kleine tweekamerwoninkje van Lief, waar mijn moeder op dat moment verbleef en ik die nacht had gelogeerd. Lief en ik brachten onze laatste “vrijgezellige nacht” door bij onze ouders (moet je nu mee aankomen).

Met nog tien minuten doorstappen te gaan, bleven we hangen bij de voorgevel van het ouderlijk huis van Lief.  “J. Trouwt een Wolff en de zeven geitjes laten nog even op zich wachten,” stond er met een groots bord in de voortuin. Grinnikend liepen mijn moeder en ik achterom.  De achtertuin van mijn schoonouders was liefdevol dichtgetimmerd door de broers van lief, met de boodschap “J., blijf binnen. Doe het niet. Je broers.”
Lief zelf had van alles niks gemerkt en lag nog veilig te snurken in het stapelbed. Het stapelbed waar wij -getrouwd en ongetrouwd- bijna drie jaar gebruik van hebben gemaakt.

Moeder en ik vertrokken, op weg naar ons huis, wat op nog geen 200 meter afstand ligt van het ouderlijk huis van Lief. Wat je ver weg haalt, is dichterbij veel leuker. Plots zie ik kleurige vlaggetjes in onze voortuin hangen. Wanneer we ons huis-in-aanbouw naderen, schiet ik in de lach. Liefdevol is ons huis als kadootje ingepakt, in grote dekzeilen. Een soort Praxiskadopapier. 
“Dat van die nieuwe ramen lappen,” gier ik tegen mijn moeder, “nu snap ik waarom je dat niet zo zag zitten.” Mijn moeder kijkt uiterst onschuldig terug maar kan even later ook haar lachen niet meer houden. Ook in onze voortuin staat een liefdevol getimmerd aankondigingsbord:  “Heden opening verzekeringskantoor J &O, voor een leven lang,” staat er.

Nog nahikkend van het lachen stap ik over de drempel. Godzijdank hebben de creatieve huisinpakkers de voordeur vrijgelaten. Nu snap ik ook het straatverbod, wat door de familie zowel aan Lief en aan mij is uitgereikt dat een avond voor de bruiloft inging. Eenmaal binnen in het kale pand, merk ik dat het lekker warm is. Verbaasd kijk ik waar de warmte vandaan komt, aangezien de woorden “centrale verwarming” nog niet in dit verbouwingstoneelstuk voorkomen. Onze buurtjes, de schatten, hebben her en der elektrische kachels neergezet, zodat we geen kou hoeven lijden. 

Was Koninginnedag 1992 nog warm en broeierig geweest, op 1 mei hadden we een iets ander weerplaatje. Het was koud, het stortregende, het bliksemde, hagelde en donderde. Een voorteken? Welnee. De föhn waarmee de kapster mijn haar zou modelleren kapte er halverwege het modelleerfestijn mee. Mijn jurk was te wijd geworden door een griepaanval. Lief zijn pak slobberde een beetje. Beiden waren we niet zo lekker; blaffend hebben we onze geloften afgelegd.  

 
De fotograaf riep nog heel lief dat het heus fantastische foto’s zouden worden, met die grijze achtergrond. Dat was ook zo. Dat lag niet alleen aan het weer. Wanneer je met 150 bruiloftgasten in een tourincar dwars door Amsterdam rijdt, op weg naar de Hortus, halverwege verdwaalt doordat de chauffeur de weg kwijt is en je als bruid gidsje mag spelen, wordt het vanzelf leuk. Wanneer je die gasten vervolgens loslaat in de Hortus, wordt het nog leuker.  

Verschillende groepen toeristen, die een dagje uit in de Hortus beleefden, moeten op zijn minst hebben gedacht dat er ergens een verborgen camera hing. Telkens opnieuw zagen zij een ritsje feestelijk uitgedoste bruiloftsgasten, achtervolgd door een in een wollen herenjas verstopte roze bruid, samen met een verkleumde bruidegom,  achter de bosjes vandaan opduiken.  


Bij het aansnijden van de taart was daar de heuse eerste kibbelpartij. Tja, de taart staat meestal op een kartonnetje. Wanneer je probeert de taart los te snijden en het kartonnetje vergeet, komt de taart nooit op je bordje terecht. Het mocht de pret niet drukken. Samen losten we het op. Tijdens het avondmaal kwam de zon zelfs nog tevoorschijn, alsof deze haar goedkeuring aan het huwelijk nog even wilde verlenen.  

Er waren versjes, gedichten. De plaatselijke fanfare, waar Lief en ik elkaar had leren kennen, kwamen lief zingen, in verbouwtenue. De broers van Lief hadden een “meneer kaktus show”  in elkaar gezet. Hilarisch, leuk en liefdevol. Tot diep in de nacht hebben we gedanst, Lief op zijn bruidegomsschoenen en ik op mijn roze gympjes die perfect bij mijn jurk pasten. Toen had ik nog niet zo’n goede verstandhouding met hakken.

Net voordat het buiten weer licht werd, kropen we uitgeput in het stapelbed bij mijn schoonouders. Niks huwelijksreis, niks eiland. We hadden andere, veel grootser plannen. De volgende ochtend, beiden nog met wat naweeën van feestwalmen en sterk getoupeerd haar, gingen we al vroeg  samen op pad. Romantisch, op weg naar ons eigen huis. Terwijl de geur van verse bloemen nog in huis rondhing, waren wij als jonkies al weer aan het zagen, timmeren, hakken en aan het bouwen.
Zowel aan ons huis, als aan onze toekomst. 
Advertenties

6 Reacties op “Twintig

  1. Wat een heerlijk verhaal.Van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal.

  2. Ahh…. hieperdepiep! Hartstikke gefeliciteerd met dit prachtige jubileum; velen halen nog niet eens de helft – ik net iets meer dan dat ;-)Prachtig verslag van een niet gemiddelde bruiloft, ook. Met veel plezier gelezen. En nog een keer 🙂 Dikke knuffel,C.

  3. Van Harte Gefeliciteerd.Zo te lezen is er bij jullie altijd al ge(ver)bouwd.Een stevig fundament kan wel wat hebben, toch?

  4. *grijns*Bouwen staat vèt en onderstreept in ons woordenboek. Waar we vreselijk kunnen kibbelen en.hakketakken, gaat verbouwen stilzwijgend, glimlschend en vloeien materiaal en gereedschap naadloos in onze handen over. Odette

  5. Leuk om het zo terug te lezen. Ik herinner me om nog veel van die dag. Was 8 Haha.

  6. Je was zo lief als bruidsmeisje *smakkerd* Odette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s