Anders

Vanaf donderdag wordt het Anders. Een verandering. Anders is nieuw en toch wordt hij veertig volgend jaar. Hij heeft al een leven achter zich dus het zal best even wennen worden. De eerste kennismaking verliep vlotjes. In verband met de aankomst van Anders zal Lars ons gaan verlaten.

Lars kregen we zes jaar geleden, als puberjongen. Hij was een snelle jongen, bovendien was hij cool in alle opzichten. Retecool. Vooral op vakantie. Het was liefde op het eerste gezicht, in juli 2005. Bovendien kon hij de kar trekken, in ons geval een caravan, genaamd Saar. Als Zweedse pooljongen met wat kilometers op de teller draai je daar je hand immers niet voor om.

Saar is verkocht, met oog op de bezuinigingen in het kader van de verbouwing. Lars, met zijn bijna ruim zestienhonderd kilogrammen schoon aan de haak, is daarmee een bijvangst geworden voor de belastingdienst en dus niet gezond voor mijn portemonnee. Lars staat iedere dag werkloos op het pad te zijn. Stilstaand kost hij toch bijna hondervijftig euro per maand aan verzekering en wegenbelasting. Daarmee is hij bijna een Griekse nachtmerrie.

In het kader van de bezuinigingen zijn we op pad gegaan voor een andere auto. Het werd Anders. Een blauwgroene klassieke Volvo van bijna veertig jaar met honderddduizenden kilometers op de teller, met frisse koplampen en een prachtige inhoud onder de motorkap. Belangrijk: ik pas erin, ik kan er in rijden en hij is betaalbaar. Met zijn leeftijd van veertig jaar gaat de wegenbelasting op de schop. Na de zomervakantie krijgt Anders een LPG-installatie in zijn buik om de tankkosten beheersbaar te houden.

Net als bij Lars was de kennismaking met Anders liefde op het eerste gezicht. Zijn blauwgroene snuitje glimt prachtig en toen we hem startten, begonnen de harten van Lief en mij simultaan te kloppen. Een nieuwe liefde was geboren. Zoon vond het in eeste instantie niets, maar na een proefrondje was ook hij overtuigd. “Lekker geluidje mam, wanneer je gas geeft,” klonk het vanaf de gordelloze achterbank.

Terwijl de papieren getekend worden zie ik het gezicht van mijn kind plots betrekken. Van binnen weet ik waarom. Met Lars hebben we avonturen beleefd. In Nederland, maar ook daarbuiten. We hebben Frankrijk onveilig gemaakt. Mèt en zonder TomTom. Onze oude drie chihuahua’s zijn in 2006, 2007 en in 2008 door Lars naar de dierenarts gebracht en kregen in Lars ook weer hun laatste rit naar huis terug. Onze huidige hondjes, de harige majesteiten van Tuttenhove, zijn op jonge leeftijd door Lars opgehaald en thuisgebracht.

Nu ik het gezicht van mijn zoon bekijk, zie ik mijn eigen gezicht van dertig jaar geleden. Mijn vader ging destijds onze kanariegele Volkswagen Passat inwisselen voor een nieuwer exemplaar, met deuren achterin. Het had een feest moeten zijn dat helaas werd verpest door mijn intens verdrietige huilbui ten kantore van de autohandelaar, toen bleek dat we de oude kanariegele auto zouden achterlaten. “Nou staat hij daar helemaal aleeheeheeheeen,” brulde ik.
“Kind, doe eens normaal. Het is maar een auto” zei mijn vader. Nog steeds kan ik het beeld van die kanariegele Passat zo uit mijn geheugen opdiepen. Sommige auto’s zijn niet zomaar. Het zijn reisgenoten geworden, kameraden.

De tranen prikken achter mijn ogen, ik voel het precies zo als mijn kind. Samen laten Van Twaalfhoven en ik wat traantjes. Ik knijp in de hand van mijn kind terwijl ik zeg dat het goed is, dat hij zijn verdriet laat zien. Eenmaal thuis aangekomen ruimen we Lars samen leeg. Tot donderdag staat hij nog op het pad. En krijgt ie af en toe een aai over de motorkap.
Sommige dingen moet je niet overhaasten.

Advertenties

4 thoughts on “Anders

  1. Gaan jullie echt rijden in een auto van 40 jaar oud? Ik had vroeger een vriendje die reed ook in een oude bak van 12 jaar. Prima in orde want hij was zelf heel handig, maar lastig was dat hij constant van de weg gehaald werd. Steeds wilde de politie controleren of die auto nog wel rijvaardig was. Verder heb ik niet echt veel met auto's. Heb er een broertje en nichtje dood aan.Met taal heb ik meer en je vertelling kan wel waarderen!

  2. Ach, zo'n band had ik met mijn eerste Kevertje.Zo verdrietig toen die verdween.Intussen heel veel andere auto's gehad. Nu dolblij met mijn Boxertje. Een Mazada bus van nu 12 jaar oud.Zou hem voor geen goud meer willen missen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s