Onvoltooid toekomstig voortgezet

Tijdens een rondje stoffen in de kamer blijft mijn swifferpleumeau hangen aan een fotolijstje. Het is gemaakt van geruwd hout en staat er nog niet zo lang. Op de foto staat het glunderende gezicht van tienerelf, geflankeerd door eenentwintig andere, onbekende, gezichten.

Het laatste jaar van de basisschool is begonnen voor tienerelf. Meer nog, het seniorjaar is al meer dan halverwege. Vandaag is de laatste CITO-toetsdag. Vanmiddag gaan ze ter afsluiting een film kijken in de klas en kletsen met elkaar. Diep van binnen ben ik trots op deze kanjers. Allemaal wijze aanstaande brugpiepers, die zich heel goed realiseren, dat ze bezig zijn aan de laatste periode met elkaar. Heel bewust vormen ze een hechte groep, staan elkaar bij en troosten klasgenoten die last hebben van een mogelijk mislukte toetsdag.

Het laatste jaar betekent ook, dat we naar een vervolgschool zoeken. Het advies luidt VMBO-T, ofwel MAVO. Een mooi advies, waar tienerelf later nog alle kanten mee opkan. De afgelopen weken bezochten we verschillende open dagen en – avonden. Marketingmomenten, waarop potentiele voortgezette scholen zich aan een verse voorraad aanstaande leerlingen én ouders presenteren.

De eerste avond bezochten we een VMBO school bij ons in de buurt. Wat onwennig stapten we over de drempel, die vooraf hoog was geweest en ter plekke naar beneden neerklapte. Hoe het komt weet ik niet precies, maar de aula voelde vrijwel direct als een warme deken. Tienerelf zwierf rond alsof hij er al jaren over de vloer kwam, met in zijn kielzog een bekende van een andere school, die hij via-via kent. Het leven van een aanstaande puber bestaat immers vooral uit via-via.

De nieuwbakken leerlingen mochten een proefles kiezen, waarbij zowel tienerelf als zijn bekende onafhankelijk van elkaar dezelfde les kozen. Voor de ouders was er een bijeenkomst waarin huishoudelijke zaken werden doorgenomen als schooltijden, huiswerk en roosters.

Tienerelf had voor een creatieve les gekozen, handenarbeid. Een les waarin een fotolijstje werd geknutseld uit houtwerk, karton en rubber. Eerst werd er een foto gemaakt van de aanstaande klas. Zittend, hangend met en over elkaar als echte brugpubers, sommigen een voorzichtige arm om de ander geslagen. Vervolgens werd er niet alleen geknutseld, maar ook gelachen en gekletst en waar er lijm of handen tekort kwamen, werd bijgesprongen. Bij het verlaten van de klas werd er verschillende over en weer geroepen: “Doei, enne.. tot in september.”

Een paar weken later bezochten we een scholengemeenschap. De bevlogenheid en de betrokkenheid van de aanwezige leraren was duidelijk voelbaar. De ouderpresentatie liet ook geen vragen open. De schoollokatie was licht, open en helder. Misschien net even té, want op de een of andere manier voelde het niet goed. Tienerelf kon er zijn weg letterlijk niet vinden.

Terwijl wij als ouders een presentatie kregen voorgeschoteld, was het de bedoeling voor tienerelf om vrij rond te wandelen, wat lokalen te bezoeken en activiteiten te ondernemen. Van vrij rondwandelen was echter geen sprake, aangezien het voor tienerelf na drie lokalen al op verdwalen uitdraaide. De vrijwillige leerling uit de tweede klas die hem zou begeleiden was ‘m halverwege de rondleiding gepeerd.

De vraag welke school het gaat worden is inmiddels volmondig en uit de grond van het hart beantwoord. Het wordt de kleine school. Hij doet intussen zijn stinkende best op de CITO toets, die “veel makkelijker was dan de entreetoets hoor, mam”.

Voorlopig houd ik tot begin maart mijn vingers gekruist, hoop ik dat hij genoeg punten haalt en dat er geen loting hoeft plaats te vinden. Intussen geniet ik van de zelfgemaakte fotolijst, waarin het gezicht van tienerelf en die van zijn mogelijk nieuwe klasgenoten mij tegemoet glunderen.

Advertenties

5 thoughts on “Onvoltooid toekomstig voortgezet

  1. Heerlijk stukje, voor mij even terug in de tijd. Je zult versteld staan, hoe snel het brugpieperschap went, straks. Voor ouders en piepers zelf. Ondertussen duim ik voor een makkelijke toets en toelating tot de kleine school.

  2. Mooi verhaal. Wat hadden wij het vroeger dan toch makkelijk, betere durf ik niet te zeggen. Er werd naar je rapporten gekeken en aan de hand daarvan werd er geadviseerd. Ik praat over 1960-61.Ferrara

  3. Pingback: Middelbaar (2) | Lettersmid.nl

  4. Pingback: Voltooid voortgezet | Lettersmid.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s