Kansloos

Soms heb je van die dagen die bij voorbaat kansloos zijn. Vandaag zou ik hardlopen, kleding wegbrengen naar het tweedehandswinkeltje in het dorp en ik moest wat boodschappen scoren. Echte boodschappen en cadeaubonnen voor de juffen van mijn zoon.

Het zijn uitsluitend de cadeaubonnen geworden. In hardlopen had ik geen fut en van de boodschappen vond ik dat ik ze niet nodig had. Zuinig zijn. Tot ik thuiskwam en bedacht dat ik dus ook dat ene hoeslaken vergeten was te kopen, dat notabene meemoet op vakantie. Morgen dus maar. Stofzuigen werd het. De telefoon ging, de klus werd uitgesteld en vervolgens vergeten. Ergens in mijn huis ligt de stofzuiger nog altijd stil en dapper op mij te wachten.

Vanmiddag zou er een collega van mij alleen zijn, op de poli. Dat is op een poli gynaecologie-verloskunde niet zo prettig. In deze warmte melden onze zwangere patiënten zich bij bosjes aan de balie met een verzoek om de bloeddruk op te meten en voor het peilen van andere kwalen. Volkomen terecht overigens, maar wanneer je de helemaal-alleen-in-je-eentje-show uitvoert is het lastig. Ik had dus bedacht dat als mijn nageslacht deze woensdagmiddag ergens onder de pannen was, ik wel wat uurtjes zou kunnen invallen.

Tienerelf had echter zijn eigen plannen, die –natuurlijk- niet doorgingen. Halverwege de middag verliet hij evengoed tóch het nest. Hij vertrok met waveboard onder de arm, lopend, want ik heb liever niet dat ie ermee over de weg sjeest. Toen hij –keurig op tijd- ’s avonds voor het eten thuiskwam, bleek dat hij wel degelijk over de stoep en de weg naar huis was gesjeesd, mét waveboard.
Zijn antwoord op mijn vraag waarom hij toch had gecrost, was dat hij anders niet op tijd thuis was geweest. Een goede smoes, dat moest ik hem nageven. Toch heb ik het waveboard afgepakt. Briesend, woest vertrok zoon naar zijn kamer. Niet bevorderlijk voor een gezellige zomeravond.

Natuurlijk hebben we het uitgesproken. Ook hebben we samen het belang van goede afspraken maken onderstreept. Er komt immers een tijd dat ik mijn tienerelf zal moeten loslaten. Ik moet er dan op kunnen vertrouwen, dat hij geen gekke dingen doet. Bijvoorbeeld als hij vakantie heeft, en ik nog even niet.

Deze lummelige dag sluit zich af met een avond die gedompeld is in pure luiheid en lusteloosheid. Mijn woeste plannen, inclusief de half afgemaakte, komen morgen wel. Inclusief dat léuke stukje, dat ik eigenlijk had willen schrijven.

Advertenties

2 thoughts on “Kansloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s